บะหมี่อดทน
posted on 09 May 2007 18:02 by johnny
วันนี้เป็นวันที่ปกติวันหนึ่งของผม ตื่นเช้ามาก็ไปห้องสมุด ไปอ่านหนังสือเพิ่มพูนทักษะประมาณ 2-3 ชั่วโมง พอใกล้ๆเที่ยงก็รู้สึกหิว จู่ๆก็อยากทานอาหารขึ้นมา พอนึกขึ้นได้ว่า เราก็เรียนจบ ป.ตรี ที่ ม.นี้ มาสักพักแล้ว ตอนเราเรียน ป.ตรี เราก็เคยมากิน บะหมี่ที่รัฐศาสตร์บ่อยๆ ที่ชื่อ "บะหมี่อดทน" นั่นสิทำไมต้องอดทน เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง
วันนี้ผมเดินไปถึงคณะรัฐศาสตร์ เพื่อจะไปทานบะหมี่อดทนโดยเฉพาะ แต่ก่อนจะไปทานบะหมี่ ขณะที่ผมเดินไปโรงอาหารรัฐศาสตร์ ผมก็เจออะไรประหลาดๆ หรือคิดไปเองนะ...





อืม ผมคงคิดไปเองล่ะครับ...
มาดูร้านเป้าหมายของวันนี้กันครับ เป็นร้านบะหมี่ในโรงอาหารคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร้านหนึ่ง ชื่อร้านก็คงเป็น ชื่อร้านบะหมี่ธรรมดา....
แต่ที่เขาเรียกกันว่า บะหมี่อดทน เขาคงตั้งกันเองละครับ เพราะว่า ป้าเจ้าของร้านเขาทำบะหมี่ทีนึง นานมากๆ กว่าจะค่อยๆ แกะบะหมี่ออกจากถุง ค่อยๆลวก ค่อยๆ ใส่เครื่องปรุง ค่อยๆใส่เครื่อง ค่อยๆลวกหมู/กุ้ง พอเสร็จแล้วก็จะราดน้ำซอส สูตรเฉพาะของร้านนั่นแหละครับ แถมถ้าสั่งเหมือนกัน 2 จาน ยังต้องลวกบะหมี่ 2 ที (ไม่ทำเป็นสองเท่า) ก็คงจะเป็นที่มาของคำว่า อดทน นั่นแหละครับ ต้องอดทน กว่าจะได้ทาน บางที คิวยาวๆ ต้องรอเกือบครึ่ง ชม. กว่าจะได้ทาน !!
บรรยากาศของร้านตอนก่อนเที่ยงเล็กน้อยก็จะประมาณนี้ครับ


ที่แปลกก็คือเครื่องของร้านนี้ครับ มีเครื่องให้เลือกเยอะมากๆ และน่าจะเป็นที่ชื่นชอบของเหล่านักชิม มีทั้ง ไก่อบ หมูแดง ปู ของทอดสารพัด ฯลฯ รสชาติอยู่ในเกณฑ์อร่อยมากเลยครับ เป็นว่าได้กินแล้วติดใจอยากทานอีก ที่ว่าร้านนี้เป็นของแปลกก็คงเพราะเครื่องล่ะครับ หลากหลายมากเลย กินได้ไม่เบื่อ

จานนี้ใส่เกี๊ยว หมูแดง ปู ของทอดทุกอย่าง รวม 45 บาท (เยอะนะเนี่ย) ถ้าเทียบกับมาตรฐานราคาอาหารของโรงอาหารในมหาวิทยาลัยของรัฐโดยทั่วไป ก็นับว่าแพงครับ แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ ช่วยไม่ได้ดันสั่งใส่ซะเยอะะะะะ เอง

นอกจากนี้ ผมได้สั่งอีก 4 ห่อกลับบ้านด้วยนะครับ ให้คนที่บ้านทานด้วย แต่สปีดการทำห่อของเขา ก็เท่ากับ... เวลาที่ผมทานบะหมี่ 1 ชามหมดล่ะครับ สปีดระดับช้าจริงๆ จะสั่งกลับบ้านก็ต้องอดทนรอครับ บางทีมีคนต่อคิวเยอะๆก็ไม่กล้าสั่งกลับบ้านเท่าไหร่แฮะ ฮ่ะๆ
พอดีว่าวันนี้ผมไปตอนก่อนเที่ยง คนเลยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ถ้าไปหลังเที่ยง-บ่ายโมง คนก็จะประมาณนี้

ก่อนกลับก็แวะร้านในตำนานซักหน่อย ที่ป้ายรถเมล์สามย่าน... ที่เดิม แต่ไม่ได้ไปซื้อนะ ไปเดินดูหน้าร้านเฉยๆ ^_^

ไปๆมาๆชักจะกลายเป็น Johnny Fantastic -Kishidan Mode- ซะแล้ว วันนี้พอก่อนดีกว่า ไว้เจอกันใหม่นะครับ
วันนี้ผมเดินไปถึงคณะรัฐศาสตร์ เพื่อจะไปทานบะหมี่อดทนโดยเฉพาะ แต่ก่อนจะไปทานบะหมี่ ขณะที่ผมเดินไปโรงอาหารรัฐศาสตร์ ผมก็เจออะไรประหลาดๆ หรือคิดไปเองนะ...





อืม ผมคงคิดไปเองล่ะครับ...
มาดูร้านเป้าหมายของวันนี้กันครับ เป็นร้านบะหมี่ในโรงอาหารคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร้านหนึ่ง ชื่อร้านก็คงเป็น ชื่อร้านบะหมี่ธรรมดา....
แต่ที่เขาเรียกกันว่า บะหมี่อดทน เขาคงตั้งกันเองละครับ เพราะว่า ป้าเจ้าของร้านเขาทำบะหมี่ทีนึง นานมากๆ กว่าจะค่อยๆ แกะบะหมี่ออกจากถุง ค่อยๆลวก ค่อยๆ ใส่เครื่องปรุง ค่อยๆใส่เครื่อง ค่อยๆลวกหมู/กุ้ง พอเสร็จแล้วก็จะราดน้ำซอส สูตรเฉพาะของร้านนั่นแหละครับ แถมถ้าสั่งเหมือนกัน 2 จาน ยังต้องลวกบะหมี่ 2 ที (ไม่ทำเป็นสองเท่า) ก็คงจะเป็นที่มาของคำว่า อดทน นั่นแหละครับ ต้องอดทน กว่าจะได้ทาน บางที คิวยาวๆ ต้องรอเกือบครึ่ง ชม. กว่าจะได้ทาน !!
บรรยากาศของร้านตอนก่อนเที่ยงเล็กน้อยก็จะประมาณนี้ครับ


ที่แปลกก็คือเครื่องของร้านนี้ครับ มีเครื่องให้เลือกเยอะมากๆ และน่าจะเป็นที่ชื่นชอบของเหล่านักชิม มีทั้ง ไก่อบ หมูแดง ปู ของทอดสารพัด ฯลฯ รสชาติอยู่ในเกณฑ์อร่อยมากเลยครับ เป็นว่าได้กินแล้วติดใจอยากทานอีก ที่ว่าร้านนี้เป็นของแปลกก็คงเพราะเครื่องล่ะครับ หลากหลายมากเลย กินได้ไม่เบื่อ

จานนี้ใส่เกี๊ยว หมูแดง ปู ของทอดทุกอย่าง รวม 45 บาท (เยอะนะเนี่ย) ถ้าเทียบกับมาตรฐานราคาอาหารของโรงอาหารในมหาวิทยาลัยของรัฐโดยทั่วไป ก็นับว่าแพงครับ แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ ช่วยไม่ได้ดันสั่งใส่ซะเยอะะะะะ เอง

นอกจากนี้ ผมได้สั่งอีก 4 ห่อกลับบ้านด้วยนะครับ ให้คนที่บ้านทานด้วย แต่สปีดการทำห่อของเขา ก็เท่ากับ... เวลาที่ผมทานบะหมี่ 1 ชามหมดล่ะครับ สปีดระดับช้าจริงๆ จะสั่งกลับบ้านก็ต้องอดทนรอครับ บางทีมีคนต่อคิวเยอะๆก็ไม่กล้าสั่งกลับบ้านเท่าไหร่แฮะ ฮ่ะๆ
พอดีว่าวันนี้ผมไปตอนก่อนเที่ยง คนเลยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ถ้าไปหลังเที่ยง-บ่ายโมง คนก็จะประมาณนี้

ก่อนกลับก็แวะร้านในตำนานซักหน่อย ที่ป้ายรถเมล์สามย่าน... ที่เดิม แต่ไม่ได้ไปซื้อนะ ไปเดินดูหน้าร้านเฉยๆ ^_^

ไปๆมาๆชักจะกลายเป็น Johnny Fantastic -Kishidan Mode- ซะแล้ว วันนี้พอก่อนดีกว่า ไว้เจอกันใหม่นะครับ
Tags: chula, food, noodle, polsci14 Comments

บะหมี่อดทนตอนแรกนึกว่ารสเผ็ดมากเลยต้องอดทน
...ผมยังเสียดายรัฐศาสตร์อยู่เลย เกือบได้ย้ายไปอยู่แล้ว
จีฉ่อยเคยได้ยินชื่อมานานแล้วแต่ยังไม่เคยไปเลย อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ พึ่งเคยเห็นรูปก็วันนี้หละ เหอๆ
#1 By SRP on 2007-05-09 18:19