Tearful Presentation

posted on 25 Feb 2008 21:02 by johnny

วันนี้... ไปพรีเซนต์งานกับอาจารย์มา

 

วันนี้... เป็นวันที่ร้องไห้มากที่สุดในรอบ 3 ปี (ตั้งแต่ 15:00 - 19:00)

 

วันนี้... เป็นวันที่พรีเซนต์ด้วยน้ำตา (มีเบรคไปล้างหน้าด้วย) ร้องไห้ไปพรีเซนต์ไปทั้งโน้ตบุคทั้งเมาส์ เต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห่งความอ่อนแอ ดูน่าสมเพชต่อกรรมการทั้ง 3 ท่านเป็นยิ่งนัก

 

วันนี้... เกิดความรู้สึกที่ไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูดได้เพราะเสียใจในความไร้สามารถของตนเอง ความอ่อนหัดของตนเองมันเอ่อล้นออกมา จนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ แต่ก็ยังโชคดีที่ควบคุมสติได้จนจบการพรีเซนต์

 

วันนี้... การสอบล่วงเลยกว่าเวลาที่กำหนดเป็นระยะเวลา 1 ชั่วโมง จากการถูกยิงคำถาม(แทงใจดำ)จนไม่สามารถหาคำตอบได้

 

เป็นเรื่องที่น่าคิดว่า เพราะเราอ่อนหัดเกินไป หรือ กรรมการคาดหวังเราไว้สูงเกินไป นี่เป็นเรื่องผมไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้

 

อะไรที่เราคิดว่ามันน่าจะ "มีความสมบูรณ์" ในระดับหนึ่ง กลับกลายเป็น "สิ่งที่ไม่สมประกอบ" เมื่อถูกมองในมุมมองของผู้ที่มีประสบการณ์มากกว่า

 

การทำงานหามรุ่งหามค่ำ อดหลับอดนอน เป็นระยะเวลา 2 เดือนติดๆกัน ก็เปรียบเสมือนเป็นฝันตื่นหนึ่ง และตอนจบของความฝันนี้ ก็เป็นฝันร้ายที่ไม่สามารถลืมได้ไปอีกนานแสนนาน

..

..

..

เสี้ยวหนึ่งของความฝัน

 

ป.ล.ขอบคุณพี่แอร์ ขอบคุณแอนนี่ ที่โทรมาปลอบและให้กำลังใจครับ

(หมายเหตุ: ต้องแก้รายงานน่ะครับ ไม่ใช่โดนไล่ไปทำใหม่หรือสอบตกนะ อย่าเข้าใจผิด *-*)

Tags: business intelligence, olap, presentation, tear20 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

มันคือพรีเซนต์ของป.โท ชิมิทั่น เราอ่านแล้วขวัญกระตุก เครียดแทนตัวเอง

ไม่เป็นตั้งสติให้ดีแล้วเชิดหน้า ยืดอกสู้ใหม่ ตอนนี้เราอาจจะเหนื่อย (จากการทำงานอย่างหนักมา 2 เดือน) จิตใจก็เลยเปื่อยตาม แต่อย่ายอมแพ้มัน สู้กับมันจ้ะ

#1 By chiisai on 2008-02-25 21:41

ผมไม่เคยผ่านเรื่อง ป.โท แต่ไอ้เรื่องแบบโดนที่ๆทำงานแล้วเถียงไม่ได้นี่ คงจะคล้ายๆกันกระมัง..

#2 By naiamibios on 2008-02-25 22:04

นี่แหละ รสชาติหนึ่งของชีวิต...
ถ้าไม่มีการติ เราอาจไม่เห็นมุมมองกว้างขึ้น แต่เมื่อเราผ่านมันไปแล้ว มันจะเป็นบทเรียนอันมีค่าที่สุดในชีวิตนี้เลยแหละ

#3 By Ellebazi on 2008-02-25 22:51

*3*...
ผิดแล้วเป็นประสบการณ์ ตั้งรับยังมิสาย เพราะมันยังให้เราสอบอีกแน่ๆ

ปล. กำลังจะโดนอาจารยืยิงคำถามใส่เหมือนกัน

#4 By Villetta on 2008-02-25 23:45

หายเฉาแล้วก็ตั้งใจสู้ต่อไปนะจอห์น

confused smile

#5 By Choco on 2008-02-26 00:37

....
ชีวิตมันแบบนี้ล่ะ จ้อน..
โดนยิงเป็นเรื่องปกติ ไม่โดนถือว่า ทำบุญมาดี ไม่ก็เทพจุติจริงๆ sad smile

#6 By RayOn on 2008-02-26 01:19

เฮ้ย มันดูแย่มากมายเลยอ่ะ
แต่เชื่อดิ ฝีมืออย่างนายผ่านไปได้สบายอยู่แล้ว อย่าไปกลัวๆ wink

ไว้ว่างๆจะโทรไปคุยเป็นเพื่อนเน่อ สู้ๆ อย่ายอมแพ้ (แบบว่ามีเรื่องเมาท์ด้วยแหละ เอิ๊กๆๆ) question

#7 By BuGonG on 2008-02-26 01:26

สู้ต่อไปนะจอน คนเราเก่งแค่ไหนมันก็พลาดกันได้ big smile

#8 By gabbah on 2008-02-26 01:44

ล้มแล้วก็ลุกใหม่ สู้เค้าน่า

#9 By Blade on 2008-02-26 05:15

การแสดงความรู้สึก คงเรียกไม่ได้ว่าเราเป็นคนอ่อนแอเสมอไป
คนแต่ละคนรับความกดดันได้ไม่เท่ากัน
แต่สิ่งที่สำคัญหลังจากนั้นคือการรับมือกับสิ่งที่ตามมาค่ะ
ร้องไห้ในวันนี้เพื่อที่เราจะได้หัวเราะในวันหน้า

อย่าลังเลที่จะร้องไห้เมื่อมีโอกาส เพราะต่อไปเราอาจจะมีความสุขจนหาเวลาเหมาะๆร้องไม่ได้ค่ะ

/me กอด ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดีนะคะ

#10 By gallantfoal on 2008-02-26 10:24

ไม่แน่ใจว่าเป็นวิธีที่ถูกหรือเปล่า ผมคิดว่าถ้าเราทำตัวสบายๆในขณะพรีเซนท์ และทำไม่ตื่นเต้นกับคำถามที่ไม่ได้เตรียมคำตอบ แล้วถ้าเจอคำถามแทงใจดำก็ทำเป็นไม่ยี่หระ

ผมว่าทำได้ตามนี้สภาพการพรีเซนท์ก็น่าจะราบรื่นนะ

ยังไงก็ขอให้ผ่านแล้วกัน จะได้มีมหาบัณฑิตเพิ่มขึ้นอีกคนนึงbig smile

#11 By tenshi on 2008-02-26 10:24

โอ๋ ๆ ๆ

ไม่รู้จะปลอบยังไงเพราะยังไม่เคยเจอยิงคำถามแบบนั้นในสถานการณ์ประมาณนั้น

เคยเจอแต่โดนหาว่า essay ที่ส่งไป เราไปลอกมาจากคนอื่นหรือไม่ก็ให้คนอื่นเขียนให้ ตอนนั้นโคตรแค้นเลย ความรู้สึกที่ว่าตัวเองไม่ผิด เป็นผู้บริสุทธิ์ที่ไม่สามารถพิสูจน์ความ"ถูก"ของตัวเองได้ เพราะอาจารย์(ม่างงงงง)ไม่ยอมฟัง คือ shutdown ระบบการรับรู้ทุกอย่าง ไม่สนใด ๆ ทั้งสิ้น ตอนนั้นกลับบ้านมานอนร้องไห้ทุกคืน ๆ และทุกวันนี้มันก็ยังตามมาหลอกหลอนอยู่เรื่อย ๆ ในคราวที่ท้อใจเรื่องการเขียน....

แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกกร้าวขึ้น(ไม่เชิงเข้มแข็งขึ้นหรอก ฮ่า) ว่า ถ้ามีครั้งหน้า กรูต้องเอาให้ตาย อย่าไปยอมมัน กัดกันให้ตายไปข้าง แง่ง!!!!

จอนนี่ก็พยยามเข้านะงิ ถ้าคิดมากไม่รู้จะทำใจให้สงบยังไง ทักมาหรือโทรมาก็ได้นะ

ป.ล. ขอบคุณเรื่องแนะนำการแบ็คอัพ แล้วจะลองค้นคว้าดูค่ะ

#12 By Valentino on 2008-02-26 11:05

ไม่ได้ไร้ความสารมารถหรอกครับ เพียงแต่อาจารย์เหล่านั้นชี้จุดที่เรามองข้าม หรือจุดที่หาเหตุผลมาอธิบายไม่ได้ต่างหาก เพราะหากมองแต่จากมุมมองของเราคนเดียวก็คงไม่มีวันเห็นจุดเหล่านี้

ปล. ความพ่ายแพ้จะทำให้คนเราแข็งแกร่งขึ้นไง สู้ต่อไปมนุษย์ดาวจอนนี่!!

#13 By Little Lamb on 2008-02-26 12:50

อ่าาา ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ แต่สู้ๆ น๊าา ไว้จบสิ้นแล้วจะถามเรื่องป.โทจ้า

#14 By gsawa on 2008-02-26 13:49

เพิ่งเจอมากับตัวเหมือนกันค่ะ.. โปรเจคที่ทุ่มเททำ ตัวเองก็รู้สึกว่าทำได้ดีกว่าที่คิดแล้ว พอถึงมืออาจารย์ก็กลายเป็นงานที่มีแต่ข้อบกพร่อง คิดแล้วก็ทำให้ท้อจริงๆ T-T

ตอนนั้นลองคิดว่า อาจารย์แต่ละท่านกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ก็คงเคยโดนสับแหลกกันมาก่อนหน้านี้แล้ว ก็พอจะทำให้รู้สึกดีขึ้นได้นะคะ confused smile

สู้ๆค่ะ ขอให้รายงานที่แก้ใหม่ผ่านฉลุยนะคะ double wink

#15 By Sylphiie on 2008-02-26 16:15

ตอนปี 2 เคยโดนยำเละอยู่ทีนึงเหมือนกันครับ

พอดีตอนนั้นเป็นงานกลุ่ม พรีเซนท์ไปรอบนึงแล้วอาจารย์สั่งให้กลับไปแก้พร้อมบอกแนวทางเรียบร้อย เพื่อนร่วมกลุ่มบอกเดี๋ยวเค้าแก้เอง ผมไม่ต้องทำแล้ว(เพราะทำมาเยอะแล้ว) พอถึงวันพรีเซนท์ปรากฏว่าเพื่อนทำอะไรมาก็ไม่รู้ สุดท้ายเลยโดนด่ายับทั้งกลุ่ม แถมอาจารย์รำคาญบอกไม่ต้องเอาไปแก้แล้ว เหอะๆ ก็ถือซะว่าเป็นค่าบทเรียนไปละกัน

#16 By SRP on 2008-02-26 18:22

ป.โท พอได้มาเรียนถึงรู้ว่าเรามองทุกอย่างเป็นกรอบสี่เหลี่ยม
ในขณะที่อาจารย์ท่านมองเป็นลูกบากศ์

ตอนนี้เราก็ส่งหัวข้อไปแล้ว
อีกไม่นานก็คงต้องเข้าห้องแบบนี้แล้วละ...

#17 By Aklare on 2008-02-26 18:48

สอบพรีเซนต์ระดับนี้มันก็ต้องยากส์กว่าพรีซ็นต์ธรรมดาหลายเท่า
เอาใจช่วยนะคะ
เพราะเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาเหมือนกันค่ะ
หืดขึ้นคอเชียว
แต่ถ้าคุณผ่านไปได้ทุกคำถาม
คุณก็จะได้ความรู้มากและแน่นด้วยสาระมากมายเลยนะคะ
เอาใจช่วยค่ะ big smile big smile

#19 By !2know ++ on 2008-02-28 09:08

สู้ๆนะ ท่านจอห์นนี่ต้องทำได้ค่ะ
ถือซะว่านานๆทีได้ล้างตาด้วยน้ำธรรมชาติเนอะ double wink

#20 By ฟินท์จ้า on 2008-03-03 14:11